Gostyński Uniwersytet III Wieku

Archiwum kategorii: teatry.

Sty

29

Teatr miejski Leszno – Moralność pani Dulskiej…..

Autor: Zbigniew Kosiński

Jest środowe późne popołudnie, grupa studentów UTW z Gostynia wspólnie autobusem jedzie do Leszna. Tam w Teatrze Miejskim odbędzie się wystawienie sztuki na podstawie Gabrieli Zapolskiej, adaptowanej do współczesności przez reżysera Marka Prałata. W sztuce pt. ,,Moralność pani Dulskiej pół wieku później” występują jako aktorzy studenci UTW w Lesznie, przedstawienie przygotowano razem we współpracy z teatrem. Grupa gostyńska zostaje zauważona przez Prezes Zarządu leszczyńskiego UTW, która wchodzi na scenę i przed rozpoczęciem spektaklu wita studentów z Gostynia.
Należy podziwiać odwagę, zaangażowanie i chęć gry na scenie i tu mała niespodzianka w rolę pana Felicjana Dulskiego wcielił się były mieszkaniec Gostynia Stanisław Bojak, widzom podoba się kolejna rola męska Aleksandra Świrgonia jako Zbyszka Dulskiego. Dulszczyzna, wymazywanie własnych brudów, ukrywanie swoich spaw we własnej rodzinie jest tematem ciągle  aktualnym, samo przeniesienie treści sztuki pół wieku w czasie wyszło nie do końca prawdziwie Danie komórek do ręki aktorom nie rozwiązuje czasowego przesunięcia. Dziś na przykład trudno znaleźć praczkę nie wiem czy to w ogóle jest możliwe. Ale dlaczego ja się czepiam, skoro na widowni nie było ani jednego wolnego miejsca a nasi studenci wrócili do Gostynia zadowoleni z dobrze spędzonego czasu.

tekst i zdjęcia Paweł Karolczak
 

Mar

10

casablanka…

Autor: Zbigniew Kosiński

spektakl operetkowy pt. „Statek Casablanka”

tekst
zdjęcia Jolanta Gardyś

Sty

21

Skrzypek na dachu

Autor: Biderman Aleksandra

21 stycznia 2017 roku 45-osobową grupą wybraliśmy się do Teatru Muzycznego do Poznania na jeden z najsłynniejszych brodwayowskich musicali w znakomitej polskojęzycznej adaptacji Antoniego Marianowicza. W głównej roli  Tewiego mleczarza wystąpił Włodzimierz Kalemba. Spektakl barwny, roztańczony, pełen muzycznych przebojów, pełen dobrego, żydowskiego humoru. Niektórzy widzieli go już po raz n-ty i chętnie obejrzeli raz jeszcze.

tekst i zdjęcia Aleksandra Biderman
sceny z musicalu zaczerpnęłam ze strony Teatru Muzycznego w Poznaniu

170121_skrzypek 002 170121_skrzypek 003 170121_Skrzypek na dachu (2) 170121_Skrzypek na dachu (3) 170121_Skrzypek na dachu (4) 170121_Skrzypek na dachu (5)

Kwi

18

Przed maturą…

Autor: Biderman Aleksandra

18 kwietnia o godzinie 17.00 grupa młodzieży z Liceum Ogólnokształcącego z Gostynia pod nazwą MPF (Młodzi, Piękni, Fantastyczni) zaprosiła nas do Hutnika na spektakl teatralny pt. „Przed maturą chodziliśmy na murzynka”. Sala była pełna, naszych studentów – około 20.

Spektakl składał się z dwóch części. Pierwsza „Siła uświadomienia” to opowieść o dojrzewaniu, wtajemniczeniu, o potrzebie dostrzegania prawdy, o ludziach wrażliwych, którzy nie boją się okazywać uczuć, ale również o tych dla których największą wartością są pieniądze, kariera i władza. Druga część „Przed maturą chodziliśmy na murzynka” to spektakl o naszych małych radościach, naszych wspomnieniach, wzruszeniach, o naszym dystansie do świata, o tym, że możemy śmiać się i dzielić się z innymi naszymi radościami mimo szarej codzienności.

Pomiędzy przedstawieniami mogliśmy na dużym ekranie zobaczyć fragmenty spektakli grupy teatralnej MPF z ostatniego roku. Brawo dla pani Eweliny Mendyki,  założycielki grupy, brawo dla młodzieży! A na zakończenie poczęstowano nas murzynkiem.

Opisała i zdjęcia zrobiła Aleksandra Biderman

Gru

8

„Sanatorium” Ewy Wycichowskiej

Autor: Biderman Aleksandra

8 grudnia, godz. 15.00. 32 studentów GUTW spotyka się na dworcu PKS. Wsiadamy w autobus prowadzony przez pana Krzysia i udajemy się do Leszna do Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej.

Sala wykładowa jest pełna. Oprócz nas są też studenci z Krobi, Wschowy, oczywiście z Leszna, i zaproszeni goście. Wszystkich przybyłych wita pani prezes Uniwersytetu Trzeciego Wieku z Leszna – Maria Zielony. Zaprasza do obejrzenie spektaklu Polskiego Teatru Tańca Ewy Wycichowskiej pt. „Sanatorium”. Przedstawia dra Roberta Rachutę, który zapozna nas z historią tańca oraz powie kilka słów o samej sztuce.

Taniec jako forma ruchu znany był od najdawniejszych czasów. Wyżyny osiągnął w wieku XVII za czasów panowania Ludwika XIV. Największy boom przypada jednak na wiek XIX. Największe nazwisko twórcy tego okresu to Piotr Czajkowski i jego „Jezioro łabędzie”. Wiek XX , jeśli chodzi o balet i taniec, to Siergiej Diagilew, rosyjski impresario baletowy, u którego występował Wacław Niżyński.

Ewa Wycichowska, urodzona w Poznaniu – wybitna choreografka, pedagog, tancerka. Od 1988 r. – dyrektor naczelny i artystyczny Polskiego Teatru Tańca – Baletu Poznańskiego. Dziś możemy zobaczyć i usłyszeć jej „Sanatorium” w choreografii i reżyserii Kariny Adamczak-Kasprzak i Agaty Ambrozińskiej-Cygankiewicz inspirowane prozą Brunona Schulza, a bardziej jeszcze filmem Wojciecha Hasa „Sanatorium pod klepsydrą”.

Spektakl trwa niecałą godzinę. Przedstawienie pełne jest ciekawych pomysłów choreograficznych, intensywnej scenicznej obecności tancerek i tancerzy, muzyki, projekcji wideo, gry świateł, kostiumów. Bardzo istotną rolę na scenie pełnią dwa stoły, które można ustawiać w różny sposób, można się pod nimi schować, ustawić w szeregu, można brać udział przy nich w scenach zarówno dynamicznych jak i lirycznych. Muzyka jest inspirująca i różnorodna – od ostrego rocka po spokojne dźwięki elektronicznych instrumentów klawiszowych. „Sanatorium” jest dziełem artystek dojrzałych, które wciąż chcą eksperymentować, wiedzą jednak na ile mogą sobie pozwolić, by nie ponieść ryzyka.

Byliśmy zachwyceni całym spektaklem, wspaniałym tańcem nowoczesnym, jaki reprezentowali młodzi artyści. I tylko żal, że … trwało to tak krótko. Po spektaklu zostaliśmy zaproszeni na mały poczęstunek, a stamtąd już, podziękowawszy organizatorom,  pan Krzysiu odwiózł wszystkich bezpiecznie do domu.

Relacja i zdjęcia Aleksandra Biderman