Gostyński Uniwersytet III Wieku

Archiwum z miesiąca: Marzec, 2015.

301 Moved Permanently

301 Moved Permanently


nginx

Mar

30

II Kongres UTW w Warszawie

Autor: Biderman Aleksandra

W dniu 30 marca 2015 r. w Teatrze Wielkim w Warszawie 4- osobowa delegacja (członkowie zarządu i słuchaczy GUTW –  Zbigniew Kosiński, Jolanta Gardyś, Krystyna Adamczak oraz Janina Bartoszak) uczestniczyła w II Kongresie Uniwersytetów Trzeciego Wieku.
Organizatorem Kongresu, w którym wzięło udział prawie 1500 osób, była Fundacja „Ogólnopolskie Porozumienie UTW” z okazji 40-lecia Ruchu Uniwersytetów Trzeciego Wieku w Polsce, 1975-2015.
W Kongresie uczestniczyli m.in. Bronisław Komorowski, Prezydent RP wraz z Małżonką, Władysław Kosiniak-Kamysz – minister pracy i polityki społecznej, Mieczysław Augustyn – senator i Michał Szczerba – Przewodniczący Sejmowej Komisji Polityki Senioralnej, a także Hanna Gronkiewicz-Waltz – Prezydent m. st. Warszawy.
Po otwarciu i powitaniu gości przez Krystynę Lewkowicz – Prezesa Fundacji OP UTW i Michała Szczerbę, głos zabierali  goście honorowi, po czym Jacek Michałowski – Szef Kancelarii Prezydenta RP i Przewodniczący Kapituły Konkursu oraz prof. Tomasz Szapiro, Rektor SGH przystąpili do prezentacji, wręczenia tytułów, dyplomów i odznaczeń zasłużonym działaczom UTW, a także statuetek laureatom konkursu „Wielka Osobowość UTW” i „Przyjaźni Seniorom”.
W panelu dyskusyjnym przedstawiciele sejmu, rządu i świata nauki zaprezentowali dokonania oraz główne kierunki działalności  UTW w Polsce, których jest już ponad 520 zrzeszających około 150 tys. słuchaczy.
Na zakończenie uczestnicy Kongresu przyjęli dokument DEKLARACJĘ KOŃCOWĄ, która stanowi najważniejsze wydarzenie obchodów 40-lecia ruchu UTW w Polsce, mające na celu podsumowanie dotychczasowego dorobku edukacyjnego i społecznego ruchu oraz wyznaczeniu dla niego priorytetów dalszego dynamicznego rozwoju.
Należy podkreślić bardzo dobrą organizację Kongresu, jego rzeczowość i twórczą atmosferę i profesjonalizm. Kongres zakończył się recitalem Ireny Santor.
Ps. Atmosfera podczas II Kongresu UTW – Wielkiej Gali w Teatrze Wielkim z parą Prezydencką na czele była podniosła, twórcza i niezwykła. W czasie przerw na kawę i herbatę spotkaliśmy wielu znanych i zaprzyjaźnionych studentów innych UTW, m.in. z Leszna, Ostrowa, Gniezna, Ostrzeszowa, Łęczycy. Szczegółową relację i galerię zdjęć z II Kongresu UTW można znaleźć na str. http://www.fundacjaoputw.pl/galeria.html

Relację przekazała Jolanta Gardyś
Zdjęcia udostępniła Krystyna Adamczak

Mar

28

Targi AKTYWNI 50+

Autor: Biderman Aleksandra

Po raz trzeci uczestniczymy w tych targach organizowanych w Poznaniu. Tym razem jest nas 26. Autobusem kieruje pan Sławek. Jest sobota, 28 marca.

Po odczytaniu programu Targów uzgadniamy, że zostajemy do końca, tj. do występu Eleni. Na miejscu jesteśmy przed godziną 10.00. Jola kupuje bilety. Dalej to już każdy wybiera to, co go interesuje. Jest wiele stoisk proponujących dla ludzi aktywnych wypoczynek, zabiegi kosmetyczne, drobne badania, jest stoisko Milicji, gdzie możesz sprawdzić np. swój refleks. Kupić i obejrzeć można wykonane różnymi technikami pisanki i inne ozdoby wielkanocne. Ćwiczyliśmy: marsze z kijkami, gimnastykę z elementami rehabilitacji, chińskie ćwiczenia zdrowotne Tai Chi, umiejętność żonglerki talerzami. Braliśmy udział w warsztatach malowania motyli i dziergania na nadgarstkach. Oczyściliśmy trochę nasze portfele kupując kolorowe jedwabne chusty, zabawki dla dzieci, bukieciki cudownych krokusów z bibuły, kolorowe pisanki rozkoszując się w przerwach kawą i ciastem. Wysłuchaliśmy kilku krótkich wykładów, wygraliśmy nagrody. Wielu z nas oglądało taniec country w wykonaniu Zakręconych Babek, bawiło się przed sceną, gdy wkroczyła na nią DJ Wika i oczywiście już w komplecie uczestniczyliśmy w koncercie Eleni. 8 godzin minęło niezwykle szybko. Może te Targi wejdą na stałe do naszego programu…

Tekst i zdjęcia Aleksandra Biderman

Mar

26

Czytanie informacji na opakowaniach produktów spożywczych

Autor: Biderman Aleksandra

“Jak czytać informacje na opakowaniach produktów spożywczych” to wykład z cyklu “Żyć zdrowiej, odżywiać się lepiej i mądrzej”, który dr Jolanta Mikołajczak wygłosiła w auli ZSO w Gostyniu w czwartek 26 marca 2015 r.
Na początku zwróciła uwagę na funkcje opakowań: ochrona produktu przed czynnikami zewnętrznymi, umożliwienie transportu, podanie informacji i marketing. Kupujemy „oczami”, dlatego etykiety na produktach żywnościowych odgrywają istotną rolę przy podejmowaniu decyzji w sprawie zakupu.
W dalszej części wykładu prelegentka przypomniała, że istotą prawidłowego żywienia jest zrównoważona i zbilansowana dieta bogata w warzywa i owoce. Ilustrował to „talerz”, na którym największą porcję stanowiły – w kolejności – produkty zbożowe, warzywa, nabiał, mięso, a najmniejszą – tłuszcze zwierzęce i słodycze. Dieta ma duży wpływ na nasze zdrowie. Wśród przyczyn zgonów w Polsce aż 50% stanowią choroby układu krążenia, a w tym przypadku właściwe odżywianie jest niezmiernie ważne.
Znakowanie produktów spożywczych ściśle się wiąże ze strategią walki z chorobami, której filary stanowią odpowiedzialność jednostki i edukacja. O wadze zagadnienia świadczy Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady UE z 25.10. 2011 w sprawie ujednolicenia informacji na opakowaniach produktów żywnościowych w krajach UE. Najważniejsze wymogi to czytelność etykiet (odpowiednia wielkość czcionki), wartości odżywcze, alergeny, kraj pochodzenia.Pani doktor zwróciła uwagę na właściwe czytanie etykiet, na których mogą się znajdować zwodnicze informacje, np. jogurt o smaku brzoskwiniowym to nie to samo co jogurt brzoskwiniowy, napój owocowy może oznaczać po prostu aromatyzowaną chemicznie wodę, a nie sok z owoców, ciemne pieczywo to nie chleb z mąki razowej. W przypadku wyrobów wędliniarskich trzeba zwrócić uwagę na skład kiełbasy, rodzaje zawartego w niej mięsa i skład procentowy. Wyjaśniła także symbole: MOM – czyli mięso oddzielone mechanicznie i MMO – mięso mechanicznie odkostnione.
Wśród składników produktów spożywczych znajdują się także te oznaczone symbolami E: barwniki, konserwanty, zagęstniki, słodziki. Należy wiedzieć, że niektóre z nich mogą być toksyczne, wywoływać astmę, powodować podrażnienie skóry, dolegliwości żołądkowe, nadpobudliwość i brak koncentracji.
Podsumowując swój wykład, dr Jolanta Mikołajczak wypunktowała, na co należy zwrócić uwagę, gdy czytamy etykiety. Są to: data ważności, warunki przechowywania, skład produktu, lista składników użytych do jego produkcji (powinna być jak najkrótsza), wartość odżywcza (kaloryczność, białko, tłuszcz, cukier, minerały), składniki niekorzystne i korzystne, alergeny. W przypadku tych ostatnich ich obecność powinna być wyraźnie zaznaczona np. większą czcionką, kolorem lub przez podkreślenie.
Wykład wzbudził duże zainteresowanie wśród słuchaczy GUTW, którzy zadawali jeszcze wiele pytań. Wychodząc z auli, mieliśmy przekonanie, że czytanie (ze zrozumieniem) etykiet na opakowaniach produktów żywnościowych jest bardzo przydatną umiejętnością.

Zrelacjonowała Halina Spichał

Mar

25

Bazie….

Autor: Biderman Aleksandra

Już od rana świeciło wiosenne słońce, które w ciągu dnia coraz mocniej przygrzewało. Tak wyglądał czwarty dzień wiosny – 25 marca 2015r.
Czekało nas kolejne spotkanie marszowe, w którym wzięło udział siedemnaście osób. Tadeusz i Ola zaproponowali, by pójść nad rzekę Kanię, można  tam zerwać bazie i zobaczyć ślady bytności bobrów.
Cenimy tradycje, a zbliża się Niedziela Palmowa. W naszym klimacie rolę palm pełni powszechnie rosnąca wierzba, na której wiosną pojawiają się puchate pąki kwiatowe. Mieliśmy nadzieję, że je znajdziemy.
Wychodząc z biura udaliśmy się na ulicę Górną. Ulicę tę przemierzyliśmy do samego końca, mijając po drodze wykończone mieszkania na sprzedaż, place budowy, nowopowstające Osiedle Zielone, ładnie prezentujące się Osiedle Słoneczne.
Przystanek zrobiliśmy sobie w restauracji ”Medij” przy kondensowni, był to czas na kawę lub herbatę. Dalsza trasa to długa ulica Wrocławska, maszerowaliśmy w kierunku południowym. W pewnym miejscu skręciliśmy na drogę polną, prowadzącą do plantacji wierzby energetycznej. Znaleźliśmy to, czego szukaliśmy, przystanęliśmy zauroczeni puchatymi kotkami. Za zgodą właściciela i przy jego pomocy, po chwili każdy trzymał palmowy bukiet. Stamtąd  kilka kroków i doszliśmy do rzeki Kani. Tam zdziwiło nas, że  prawie wszystkie drzewa rosnące wzdłuż rzeki były ponadgryzane.
Mieliśmy ze sobą ilustracje sprawców i krótki opis, przypominający ich charakterystyczne cechy. To płaski, pokryty łuskami ogon oraz wiadomość, że dobrana para bobrów zostaje razem na zawsze. Mają silne siekacze, potrafią nimi szybko ściąć nawet bardzo grube drzewo. Używają pni  i gałęzi do budowy zapory na rzece, aby mieć wodę w miejscu, gdzie budują swój dom – żeremie. Gryzonie te prowadzą nocny tryb życia. Żywią się korą. Obecnie bobry są pod ochroną.
Dalej szliśmy w kierunku północnym, w stronę mostu. Nagle niespodzianka! Tuż przy łące spotkaliśmy sympatycznego… Kolumbijczyka, trzymającego w ręce dron. Udało nam się zamienić z nim kilka zdań.
Na końcu ulicy Ogrodowej zakończyliśmy spotkanie. Tadeusz złożył wszystkim życzenia z okazji Świąt Wielkanocnych. Przemaszerowaliśmy 8 kilometrów, dostrzegając zmieniający się wokół krajobraz i mając radość z tego, na co kiedyś nie zwracaliśmy uwagi.

Tekst  Maria Ratajczak
Zdjęcia Aleksandra Biderman

Mar

23

Żołnierze wyklęci

Autor: Biderman Aleksandra

W poniedziałek 23 marca 2015 roku Zespół Szkół Ogólnokształcących zaprosił na godz. 17.00 na otwarcie wystawy Instytutu Pamięci Narodowej pt. „Cum tacent, clamant”. (Milcząc, wołają – łac.)
Wprowadzenie w tematykę wystawy przypadło w udziale mgr Romanowi Glurze. Wystawa fotografii Piotra Życieńskiego jest zapisem poszukiwań szczątków ofiar systemu komunistycznego, prowadzonych w kwaterze „Ł” na warszawskich Powązkach w latach 2012 i 2013 przez Instytut Pamięci Narodowej w ramach projektu „Poszukiwania nieznanych miejsc pochówku ofiar terroru komunistycznego z lat 1944-1956”. Szczegółowo opisane i przedstawione są losy czterech postaci: Heleny Żurowskiej, Hieronima Dekutowskiego, Stanisława Kasznicy oraz Edmunda Bukowskiego.
Wykład „Żołnierze wyklęci Ziemi Gostyńskiej i represje okresu stalinizmu” wygłosił mgr Mikołaj Kulczak. W krótkich słowach pan Kulczak przedstawił historię II wojny światowej, aby pokazać skąd wzięli się żołnierze wyklęci, nazywani również żołnierzami niezłomnymi. Wspomniał kilku z nich, m.in. : Józefa Kurasia ps. Orzeł, Ogień, Zygmunta Szendzielarza ps. Łupaszka, Danutę Śledzikównę ps. Inka oraz Antoniego Żubryda ps. Zuch, Orłowski i jego żonę Janinę Żubryd. Dalej pan Mikołaj Kulczak skupił się na naszej regionalnej historii. Dużo uwagi poświęcił oddziałowi AK Dzielny, w skład którego wchodziło kilku gostyniaków, m.in. Stefan Skołozdrzych i Marian Piecuch. Osobą, której poświęcił więcej czasu był Marian Rączka, skazany za swoja działalność na karę śmierci. Więzienie opuścił dopiero w 1957 roku, zmarł w 1985 roku. Wykładowca wymieniał akcje, w których Marian Rączka brał udział. Żołnierzy wyklętych nie ominęły represje. Zastosowano je np. wobec księdza Jana Luttelmanna, księdza Albina Jakubczaka, Franciszka Glury. W Gostyniu areszt Urzędu Bezpieczeństwa mieścił się w budynku sądu.
1 marca 2011 roku ustanowiono święto państwowe żołnierzy wyklętych, a 3 marca 2012 roku odsłonięto w Gostyniu na budynku kina tablicę upamiętniającą tych żołnierzy.
Dalej mieliśmy okazję obejrzeć 40-minutowy dokument „Kwatera Ł” w reżyserii Arkadiusza Gołębiewskiego. Film ten to zapis pracy zespołu ekshumacyjnego odkrywającego prawdę o komunistycznych mordach w PRL-u w latach 1948-1952. Ekipa młodych naukowców (archeologów, antropologów, lekarzy sądowych) latem 2012 roku na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie wydobywa z ziemi szczątki żołnierzy i działaczy podziemia antykomunistycznego w Polsce. Wśród zamordowanych znajdują się najwięksi Bohaterowie Polski: gen. August Emil Fieldorf „Nil”, rotmistrz Witold Pilecki, major Hieronim Dekutowski „Zapora”, major Zygmunt Szendzielarz „Łupaszka”  i wielu innych. Film ukazuje również rodziny pomordowanych, które dzięki ekipie dr hab. Krzysztofa Szwagrzyka odzyskują nadzieję na znalezienie szczątków swoich najbliższych. Dziękujemy za możliwość zapoznania się z historią i działalnością żołnierzy wyklętych w Polsce a zwłaszcza tych żołnierzy, którzy działali tutaj na naszym terenie. Wielu z nich jest jeszcze w pamięci ludzi starszych.
Tekst Aleksandra Biderman
Zdjęcia Bożena Ratajczak-Glura